In memoriam
Ν.Δ.
III
Μαύρο κι άσπρο: βήμα του κόσμου και τ’ ουρανού
Δέρμα της νιότης: του μαχαιριού και του φιλιού αλώνι,
Χίλιοι κύκλοι σκοτεινοί κερδίζουνε το φέγγος της καρδιάς σου
Τρικυμισμένο μου είδωλο, μνήμη μου
Καθώς ορθή ακόμα μετράς τα δάχτυλά σου
Όλους τους τόνους της πίκρας
Ένα-ένα τα ρίγη του ιλίγγου που ιριδίζει και σ’ αδειάζει.
Αχ, φέρτε μου εδώ μια στέρια καμπύλη από φίλντισι
Να μάχεται την αιχμή και τη φθορά
Δώστε τον ουρανό στ’ αηδόνια
Και στην ιτιά ένα πράσινο κουδούνι
Να σημαίνει Απρίλη Απρίλη Απρίλη…
Από τη συλλογή Δίχως κιβωτό (1951) του Πάνου Θασίτη
Πηγή: Πάνος Θασίτης, Τα ποιήματα 1946-1979 (Θεσσαλονίκη, εκδ. Παρατηρητής, 1990)
Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα – Πάνος Θασίτης
Like this:
Βίκυ Παπαπροδρόμου
